درس زندگی

اول خدا، بعد...

darse-zendegi — Fri, 10 Oct 2008 17:38:18 GMT

- سرما خوردگی اونم تو این شرایط و با این روحیه برام مثل یه مرض نا علاجه!

- نمی دونم باید چیکار کنم و هر چقدر بیشتر فکر میکنم کمتر به نتیجه می رسم و بیشتر داغون میشم. تسلیم شدن برا من یه کار خیلی غریبه و بیگانه هست، اما با خلوص نیت سپردم به خود خودش و تنها از اون کمک میخوام.

- یه دوستِ مهربون، یه مادر دوست داشتنی، یه فرشته، یکی که نزدیکتر از دوست و مهربونتر از مادر و دوست داشتنی تر از فرشتست داره کمکم میکنه و مثل یه دیوار بهش تکیه کردم. شاید هیچ وقت اینجا نیاد و هیچ وقتم اینارو نخونه، اما دوست دارم فریاد بکشم و بگم بهترینی و دستای مهربونشو ببوسم.

خدایا...

darse-zendegi — Wed, 08 Oct 2008 19:13:21 GMT

- خدایا! من چقدر زود تحت تاثیر قرار می گیرم؟ من چقدر زود باورم؟ چقدر ساده ام؟ چقدر زود نظرم عوض میشه؟ چقدر احقم؟ چقدر تنهام؟ چقدر ضعیفم؟ ای خدا کمکم کن... !

- توی مدت کمی به این نتیجه رسیدم که هر کی پشت آدم باشه باز لحظه ای که پشتش خالی بشه خیلی نزدیکه و باید تکیه به جایی کرد که هیچ وقت خالی نمیشه و اون چیزی جز خدا نیست.

- لحظه ای آرام و خوش بین هستم، لحظه ای داغون و بی کس و درمانده! روزای سخت زندگی تموم نمیشن آخه چرا؟ دیگه این دو تا شونه هام دارن زیر این بارِ سنگین له میشن، خدایا کمکم کن...

- حس زنانگیم کِرم به جونم انداخته و داره کار میده دستم، دوست دارم جای ناخن هام یک عمر روی صورت و اون قلب نفرین شده و کثیفش بمونه. نمیدونم آه گرفتن معنی داره یا نه و یا نفرین کردن حقیقت داره یا نه! اما من هم آهِ ش میکنم و هم نفرین! نفرین بر تو ای سود جو، وای بر تو ای بی وجدان، بد ترین ها بر تو ای دشمن در قالب دوست، لعنت خدا بر چهره ی مظلوم و قلب لجن و گندیده ات.

دعا

darse-zendegi — Sat, 04 Oct 2008 16:54:18 GMT

- فردا یه روز مهم برای اون دوست مهربونم هست، از خدا میخوام عاقبت به خیر کنه.

- احساسای زدّ و نقیضی دارم، سعی میکنم، مقاومت میکنم، گاهی بیراهه میرم اما کسائی رو دارم که کمکم کنن. با اینکه خیلی عوامل هست که بتونه سستم کنه... اما من می مونم و میسازم. نمیذارم به خاطر یک آشغال یک دوست و یک دست مهربون رو از دست بدم. خدایا کمکم کن که سخت ترین روزهای زندگیم رو میگذرونم... .

استفراغ روانی

darse-zendegi — Thu, 02 Oct 2008 20:48:18 GMT

- دوستی دارم تقریبا" همسن مادرم که زنده بودنش فقط دست آن پنهانِ مهربان هست، روحیه ی خودشو باخته و این داره کارو مشکل می کنه و من همچنان امید وار و دعا گو منتظر لبخند خودش و دو تا بچه هاش هستم...

- به اصطلاح دکترم دارم دوران استفراغ روانی رو میگذرونم، همون طور که موقع استفراغ آدم احساس میکنه دل و جیگرش دارن میریزن بیرون و واقعا" احساس مزخرفیه، مرور گذشته و بازیافت اطلاعات و خاطرات هم دقیقا" مثل همینه. گاهی تا حدّ خودکشی آدمو پیش میبره.

- آروم و آهسته شروع کردم اما پیوسته ادامه خواهم داد راهم رو... دارم یکی یکی بازسازی میکنم. یک یکِ کسائی رو که به ظاهر دوست و در باطن دشمن هستن رو حذف میکنم و قدم های آرام و محکمی بر میدارم.

- یک وداع سخت در پیش دارم که از خدا می خوام سر پا نگه ام داره. به جرات می گم کمترین کسی همچین وداعی رو تجربه کرده و سختی اون کمتر از سختی مرگ عزیز ترین کسِ انسان نیست.

حماقت

darse-zendegi — Mon, 15 Sep 2008 21:50:18 GMT

- حذف ترم تابستان به علت حماقت.

جنس نا شناخته ی انسان

darse-zendegi — Fri, 25 Jul 2008 16:33:18 GMT

- میخوام بازم بنویسم، از آرامشی که دارم... از احساسات متناقضم و پارادوکس های اطرافم، همه اتفاقات مهمی که داره میافته و روح آزرده و خسته ام که داره فقظ تماشا می کنه. از زجری که به خاطر خیلی دونستن ممکنه انسان بکشه و مزایایی که داره! از بد بین بودنم که خوبه یا بد؟ گاهی خوب... گاهی بد... ازجنس نا شناخته ی انسان، از زندگی یکنواخت و تکراری که پیدا کردم و از همه چیزایی که دارم و ندارم... میخوام و نمیخوام و همه کسانیکه دوستشون دارم و ندارم.

من بر میگردم...

چپ دست

darse-zendegi — Sat, 05 Jul 2008 22:34:18 GMT

- نمیدونم کجای کار می لَنگه که من این دو تا دستام به نوشتن نمیان!

تا بعد...

darse-zendegi — Sat, 17 May 2008 18:53:18 GMT

ديدي وقتي بيشتر از ظرفيت يه ليوان توش آب ميريزي سر ريز ميشه؟ منم ديگه بيشتر از ظرفيتم بد بختي و مشکل ریخته رو سرم... ، سر ريز شد و زده به سرم و به قول خودت قاط زدم... !

طاقتم سر اومد و ديگه به خودمم اعتماد ندارم. اصلا" من کی باشم؟

اينجا رو هم به خدا ميسپارم. تا بعد...

پينوشت: هر چه بگندد نمكش مي زنند، واي به روزي كه بگندد نمك!

چند تا سوال بی جواب

darse-zendegi — Tue, 15 Apr 2008 20:16:18 GMT

- از صبح ساعت ۸:۳۰ تا ۱۲ ظهر با افراد هيچي نفهم و بي مسئوليتي مثل مسئول آموزش، معاون فناوري اطلاعات دانشگاه، رئيس دانشگاه، مسئول تشكيل كلاسها، معاون آموزشي و متصدي كامپيوتر و ... سر و كله زدم و بعد هم دست از پا درازتر رفتم به كلاسم و به اراجيف استاد در مورد اقتصاد مملكت به جا حل سوالات كتاب يا رفع اشكال دانشجوها گوش دادم! شنيده بودم درس خوندن توي دانشگاه پيام نور مشكله و اعصاب دنج ميخواد... اما ديگه اِنقدرش غير قابل تصور بود كه برا جواب يك سوال اونم بعد از دو هفته كاغذ بازي يك ماه تموم آواره بشم و هنوزم مُعطل و سر درگم منتظر كمك نيروهاي غيبي هستم...!

- اين روزا زندگي ماشيني تو خونمون حاكم شده و هر كسي واسه خودش مشغوله! منم بعد از عيد هر روز صبح ۷ زدم بيرون و ۸-۹ شب برگشتم كه بخوابم... صبح توي تاكسي فكر ميكردم كه چقدر دلم واسه خوردن يه ناهارمفصل و چرب و چيلي كنار خونواده ام تنگ شده!!

- پنج روز از اتفاقي كه روي پل هوائي عابر پياده روبروي دانشگاه برام اُفتاده ميگذره اما هنوزم بُهت زده و مَنگم، اعتماد به نفسم رفته زير سوال! كه چقدر راحت بدون فهميدن من پنجاه تومن پول زبون بسته رو زدن و بعدم من موندم و يه دنيا سوال كه چطور اِنقدر راحت يه مرد ۴۰-۴۵ ساله اول طعنه زد و بعد قصد اذيت داشت كه منو مشغول كنه و منم كه ساده! و بعد هم به آسوني پول رو از كيفم قاپيد... .

خدا-سیب-آدم-زمین-بهشت-من...

darse-zendegi — Sat, 12 Apr 2008 18:52:36 GMT

من و تو نبودیم!!!

شــــاید هم بودیم و چنان سرمست که ندانستیم که کجاییم...

آدم فریب خورد.

و ما همه مجازات شدیم.

از بهشــــــــــــت رانده ...

تنها به جرم اشــــــــــتباه اولین خلقت خــــدا.

به جرم وســــوســه های گیتی سوز یک نفر.

ما همه مجازات شدیم.

به زمیـــــــــــن رسیدیم.

کسی چه می داند؟!

شاید اگر ما هم اشــــــتباه کنیم باز رانده شویم.

از زمین

به جایی پست تر از زمین...

شاید وسوسه ها ما را به دنیــــــــایی دیگر بکشاند

و فرزندان مارا هم...

به جایی پســـــــــت تر از اینجا.

نــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه.

نمیگذارم!

اجازه نخواهم داد که بخاطر لغزش من کسی به جایی پست تر از زمین محکوم شود.

من اســـــــــــــتوار می مانم.

محکــــــــــــــم و پابرجا.

وسوسه ها را نابود می کنم...

خواهش ها را در دل خفه خواهم کرد.

تمنا ها را فقط در درگاه خـــــــــــدا فریاد خواهم زد.

من هـــــــــــرگز سـیبی نخـــــــــــواهم خـــــورد.

من هـــــــــــرگز سیبی را نمی خواهم که مرا به نزول برساند.

من ســــــــــــــــــــــــــــــیب نمیخواهم.

هرچند میدانم سیب نخورده آدم نمی شوم.

اما نه!

من می مانم

در این دنیا که هرچند پســــــت می خوانندش

می مانم اما سـربلــــــند خواهم زیست.

می مانم ولی شکیبــــــا خواهم بود.

می مانم و زیبایی ها را شـــُــــــــکر خواهم کرد.

می خواهم ســـــیب نخورده آدم شوم.

کســــی هست که ســــــــیب نخــــورده آدم شـــــده باشد ...؟

پینوشت: یکی از دوست داشتنی ترین پستای حذف شده ی وبلاگم.